Σχολική άρνηση: Θεωρία και Κλινική Πράξη   

Σχολική άρνηση: Θεωρία και Κλινική Πράξη  

  Το θέμα της απουσίας από το σχολείο είναι ένα σοβαρό θέμα δημόσιας υγείας που απασχολεί όχι μόνο το παιδί και την οικογένεια αλλά και το σχολείο, την κοινότητα και την κοινωνία. Είναι ένα θέμα με σοβαρές ατομικές, οικογενειακές και κοινωνικές προεκτάσεις. Ορισμός Η σχολική άρνηση στην τρέχουσα επιστημολογία κι έρευνα ορίζεται ως οποιαδήποτε άρνηση από ένα παιδί να παρουσιαστεί στο σχολείο ή αφορά στο παιδί που έχει δυσκολία να παραβρεθεί στα μαθήματα για μια ολόκληρη μέρα.  Τρία αναπτυξιακά ορόσημα Το φαινόμενο συμπίπτει με τρία αναπτυξιακά ορόσημα, τα οποία συνδέονται με την ικανότητα του παιδιού να αποχωρίζεται και να αυτονομείται. Το πρώτο στάδιο – ορόσημο συμπίπτει με την είσοδο του παιδιού στο σχολείο (ηλικία 5-7 ετών), το δεύτερο με την έναρξη των προ-εφηβικών διεργασιών (10-11 ετών) και, τέλος, το τρίτο εστιάζεται στη μέση της εφηβείας (14 ετών), την περίοδο των ταυτίσεων, των εσωτερικών διεργασιών και της διαμόρφωσης προσωπικής ταυτότητας. Κλινική εικόνα – Συμπτωματολογία:  μια ετερογενή ομάδα με το ίδιο σύμπτωμα Τα παιδιά που παρουσιάζουν σχολική άρνηση συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα αγχώδους διαταραχής, κι επιπρόσθετα, οι έφηβοι συμπτώματα διαταραχής διάθεσης. Τα συμπτώματα αυτά, συχνά, είναι βαθμιαία και μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους αμέσως μετά από μία περίοδο διακοπών ή ασθένειας. Μερικά παιδιά δυσκολεύονται ιδιαίτερα να επιστρέψουν στο σχολείο μετά από ένα σαββατοκύριακο ή μετά από αργίες. Επίσης, υπάρχουν παιδιά που ενώ φεύγουν το πρωί από το σπίτι για το σχολείο, στη διάρκεια της διαδρομής αναπτύσσουν μια δυσκολία τελικά να φτάσουν, κι έτσι δεν μπορούν καν να το προσεγγίσουν. Άλλα παιδιά αρνούνται ακόμη και να προσπαθήσουν να πάνε στο σχολείο. Ορισμένα από τα συμπτώματα που θα εμφανίσει ξαφνικά ένα παιδί είναι...